پیام جدید از پشتیباندکلمه شعر هوشنگ ابتهاج - تاسیان
دکلمه ی شعر هوشنگ ابتهاج ( سایه ) - شعر تاسیان با صدای خود شاعر ـ خانه دل تنگ غروبی خفه بود مثل امروز که تنگ است دلم پدرم گفت چراغ و شب از شب پر شد من به خود گفتم یک روز گذشت مادرم آه کشید زود بر خواهد گشت ابری هست به چشمم لغزید و سپس خوابم برد که گمان داشت که هست این همه درد در کمین دل آن کودک خرد ؟
مرتبط
