ویدئو جدید باب اسفنجی و پاتریک _ کلیپ عوش مصنوعی

خشونت (Violência) - روایتی شاعرانه و ترجمه‌ی مفهومی
(پرده اول: سکوتِ تلخ)

فادو، همواره زمزمه‌یِ خیابان‌هایِ خلوت بوده است،

صدایِ مردمی که زخم‌ها را در سینه پنهان کردند.

آهنگی که از میانِ سکوتِ خانه‌ها،

از میانِ دیوارهایِ بی‌صدا،

جوانه می‌زند و جان می‌گیرد.

(پرده دوم: فریادِ مقاومت)

این صدا، یک «نه» بزرگ است!

فریادی‌ست که از انتهایِ یک سکوتِ طولانی برمی‌خیزد.

دیگر نمی‌توان به زخم‌ها خندید،

نمی‌توان درد را نادیده گرفت.

ما سکوت را به کلمه بدل می‌کنیم

و زخم‌هایمان را به سرودی برای مقاومت.

(پرده سوم: دعوت به دیدن)

ای تو که می‌شنوی!

نگاهت را نگردان.

چشم‌هایت را نبند.

این آهنگ، یک دعوتِ فوری است:

«ببین! بشنو! و در برابرِ دردِ دیگری، بی‌تفاوت عبور نکن.»

اینجا، صدایِ آن‌هایی هستیم که سال‌هاست صدایشان را در گلو خفه کرده‌اند.

(پرده چهارم: همبستگی)

خشونت، تنها یک واژه نیست؛

سایه‌ای‌ست که بر سرِ همه پهن شده،

از زن و مرد، از پیر و جوان.

اما ما اینجاییم، سیزده زن، سیزده صدا،

تا در کنار هم، همنواییِ شجاعت شویم.

این یک بیانیه است:

ما برایِ حقوقِ انسان، برایِ احترام، و برایِ فردایی بدونِ هراس، می‌خوانیم.