دکلمه و شعر از فاضل نظری
کلام تلخ ولی صادقانه را بپذیر بهانه است؟ چه بهتر، بهانه را بپذیر چو بَرده ای که امیدش به روز آزادی ست صبور باش و به تن تازیانه را بپذیر پرنده بودن خود را مبَر ز یاد، ولی کنون که در قفسی، آب و دانه را بپذیر نشاط عشق به رنج وجود می ارزید ملال این سفر جاودانه را بپذیر کسی برای ابد با کسی نمی ماند زمانه است ر




پیام جدید از پشتیبان




























