ماه برکت خدا در راه است
دلی شکسته و قدّی شکسته تر دارم نبین چو قله بلندم که روی آوارم دگر توان طلبکاری ام ز دنیا نیست که واقفم به خودم بیش ازین بدهکارم چرا به گوش هوس، شعر عشق می خوانم؟ چرا به آنکه ندارد دلی وفادارم؟ مدام می روم و بی نتیجه می آیم اگرچه با هدفم در مدار تکرارم درون خلوت خود فکر می کنم شاید همین که مثل شما نیستم، ز




پیام جدید از پشتیبان





































