پیام جدید از پشتیبانآرامگاه سعدی در شیراز
سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز! بومحمّد مُشرف الدین مُصلِح بن عبدالله بن مشرّف (بین ۵۸۵ تا ۶۱۵ – بین ۶۹۰ تا ۶۹۵ هجری قمری) متخلص به سعدی، شاعر و نویسندهٔ پارسی گوی ایرانی است. اهل ادب به او لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجلّ» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده اند. او در نظامیهٔ بغداد، که مهم ترین مرکز فقه
