تا خدا هست بندگی باید کرد..
گویند لذت ببر، دنیا دو روزه است.... اما چرا این حرف در من تنها یک سکوت عمیق بر می انگیزد؟ چرا لذت هایی که دیگران را سرمست میکند، برایم بی رنگ شده اند؟ نکند احساسم را از دست داده ام؟ اما نه... هر چه عمیق تر میشوم بیشتر می فهمم که این یک لطف است، نه یک کمبود. شاید خدا نمیخواهد دلم را به چیزهایی که می گذرند،




پیام جدید از پشتیبان




























