✍در میانه ی صحنه ای که بغض انسان را می برد...

✍در میانه ی صحنه ای که بغض، گلو را می فشارد و اشک، راه از دل تا چشم را پیدا کرده، شمر این نمایش، شلاق به دست نقش بازی میکند و دست بالا میبرد بر رقیه ی این نمایش! اما ناگهان حقیقتِ دل ها، بر پرده ی نمایش چیره می شود! شمر و رقیه ی این تعزیه دیگر حتی طاقت بازی آن را ندارند! طاقتها تمام میشود و آغوشها باز میشود