شعر علی اصغر( ع)

تیر پیکان چو نشست به گلوی کودکش دنیا گریست و بگفت شهادت مبارکش تیر آمد گلوی آن نو رسیده  بریده شد ور محکم گرفت که نیفتد سر کوچکش مادری ز رضای خدا فقط  آب خواست خون ز گلو مکید و گلگون پوشکش تیر سه شاخه ز کمان بر گلو نشست اصغرِ تشنه لب، جهان را به ماتم بست   می پیچید خاک به دور سُمِ اسبانِ سیه  تیر و نیز