حدیث دوست - شعری از حافظ شیرازی

هرآنکه جانب اهل خدا نکه دارد خداش در همه حال از بلا نگه دار حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست که آشنا سخن آشنا نگه دارد دلا مَعاش چنان کن که گر بلغزد پای فرشته ات به دو دستِ دعا نگه دارد گَرَت هواست که معشوق نگسلد پیمان نگاه دار سرِ رشته تا نگه دارد صبا بر آن سرِ زلف ار دلِ مرا بینی ز رویِ لطف بگویش که جا