مرگ شعری از محمد خوش بین
این ساعت پوسیده چرا می چرخد تقویم جفا بر جگرم می خندد .دیگر نزن این نای غم آلود مرا دیگر نکش این خستگی فرسود مرا من مرده ام از بس که شبیه همه ام با چشم تو انگار من آن غریبه ام ای عشق تویی قاتل و من کشته تو ویران شده ی دست تو و رشته تو هر زخم تو در سینه صدایم زده است هر آه تو در خانه بلایم زده است من زن




پیام جدید از پشتیبان




























