بهار و خاکستر شعری از محمد خوش بین
من اگر سوختم از آتش بی رحم نگاه خاک خاکستر من بذر بهاری دگر است تو اگر پر زدی از باغ دل ویرانم هرچه در حافظه مانده گذر از رهگذر است گرچه شب بود و به تردید سحر خو کرده با نفس های تو در سایه ات آتش خوردم هر چه گفتم نروم باز به رفتن رفتی من بدنبال تو دز آخر دریا مردم بادها آمد و خاکستر من را برداشت برد بر شا




پیام جدید از پشتیبان




























