بـه شــوق دیـدنـم بیـا ، بـهـار را بهـانـه کن به زخمه های تار خود سروده ام ترانه
بـه شــوق دیـدنـم بیـا ، بـهـار را بهـانـه کن به زخمه های تار خود سروده ام ترانه کن برای دل سپـردنـم ،به جای وعده ی وصال پــرنـده ی رهیـده را ، اسـیر دام و دانه کن شبی به گلشنم بیا ، خــزان بـاغ دل بـبین بــه این تن نزار مـن ، نــگاه مرهمــانه کن در ایـن سـرای بی کسی ، بـیا بـه باغ آرزو مـیان بوتـه هـا




پیام جدید از پشتیبان













