ایرج مهدیان وقتی که پرپر میشه گل تو

وقتی که برگی رو زمین میفته حس می کنم گریه بی صداشو حس می کنم چی می گذره تو قلبش وقتی می بینه مرگ لحظه هاشو آخه منم یه برگ خشک و زردم که بی صدا یه عمره گریه کردم آخه منم یه برگ خشک و زردم که بی صدا یه عمره گریه کردم وقتی با چشمام می بینم که یک برگ سیلی بیجا می خوره از تگرگ پا میذاره خزون به باغ دلم