وده، درست است که خداوند همیشه با ه خداوند بنده ا

بوده، درست است که خداوند همیشه با بنده اش مهربان است و درست است که خداوند بنده اش را همیشه دوست دارد، اما در ماه رمضان همه ی این ها تعریفی دیگر پیدا می کنند. گویی که در ماه رمضان همه ی اینها معنایی فراتر پیدا می کنند. در این ماه عشق خدا به بنده اش معنایی دیگر می یابد. انگار خدا دو نوع عشق دارد که در ماه رمضان