دیوان حافظ غزل 307 - نسخه کامل

هر نکته ای که گفتم در وصفِ آن شَمایل / هر کو شنید گفتا لِلّهِ دَرُّ قائل تحصیلِ عشق و رندی آسان نمود اول / آخر بسوخت جانم در کسبِ این فضایل حَلّاج بر سرِ دار این نکته خوش سُراید / از شافعی نپرسند امثالِ این مسائل گفتم که کِی ببخشی بر جانِ ناتوانم؟ / گفت آن زمان که نَبْوَد جان در میانه حائل دل داده ام به یاری،