عید نوروز سال ۱۴۰۳سال جدید

عمرم رفت و دل خون گشت و جان شد قفس بشکن کزین دام گلوگیر اگر خواهی شدن اکنون توان شد چه می جویی به نقد وقت خوش باش چه می گوئی که این یک رفت و آن شد یقین می دان که چون وقت اندر آید تو را هم می بباید از میان شد چو باز افتادی از ره ره ز سر گیر که همره دور رفت و کاروان شد بلایی ناگهان اندر پی ماست دل عطا