پیام جدید از پشتیبانمکتب فکری انسان شناسی پسا ساختارگرا (Post-Structuralist Anthropology)
انسان شناسی پسا ساختارگرا واکنشی بود علیه قطعیت گرایی، نظم های کل گرا، و ذات گرایی مکاتب پیشین انسان شناسی؛ به ویژه ساختارگرایی. این مکتب در دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ در تعامل با فلسفه ی پسا ساختارگرای فرانسه (دریدا، فوکو، دلوز، بارت، لیوتار) و بحران بازنمایی در علوم انسانی پدید آمد و چهره هایی مانند Michel Foucaul
