فرزاد فرزین به نام مانکن

اون مثه مانکن بود همش تو زاویه با من بود حالتاش تغییر نمیکرد تکلیف عشقمون روشن بود هر قد طلبکار عشقش شدم دورتر میشد انگار واسه مرگ این عشق همه چی جورتر میشد همیشه نمیشه جنگید با این همه سردی نمیشه بری و هر وقت بخوای برگردی یه روزی میفهمی چقدر به من بد کردی میدونم میدونم نمیخوام بباره بارونی که دلگیره از روزی