پلکهای مرطوب مرا باور کن این باران نیست که میبارد صدای خسته ی من است که از چشمان

من اما بعد از رفتنت آلزايمر را ترجيح می دهم به بودن با آدمی كه بخواهد مدام يادآور تو باشد