شعر خوانی زیبایی از حسین پناهی

مادربزرگ دعا می خواند: لال باد زبانی که جز با ترجیع بند گل صورتی رنگ پاییزه، کلامی بر لب براند! آمین آن که می رود آری و آن جا که می رود هرگز! حرمت راه نثار پای رهرو باد! آمین! آسمان خالی از قوش است و مرغ مادر رو به سمتی گردن کج می کند! های آدمی و هوی توفان، جهان بی کرانه سرشار راز باد! آمین! جهل فرزندانم،