پیام جدید از پشتیبانمرتضی پناله ترانه ای از اشعار خیام ۲
ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست بی بادهٔ گل رنگ نمی باید زیست این سبزه که امروز تماشاگه ماست تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست؟ امروز تو را دسترس فردا نیست واندیشهٔ فردات به جز سودا نیست ضایع مکن این دم ار دلت شیدا نیست کاین باقی عمر را بها پیدا نیست در پردۀ اسرار کسی را ره نیست زین تعبیهٔ جان هیچ کس
