پوزیتیویسم منطقی | تجربه گرایی منطقی (Logical Positivism)
پوزیتیویسم منطقی یا تجربه گرایی منطقی، مکتبی فلسفی در قرن بیستم بود که هدف آن، پیوند دادن تجربه گرایی سنتی (از قرن هجدهم) با منطق ریاضی مدرن بود. این جریان در دههٔ ۱۹۲۰ میلادی در اطراف «حلقهٔ وین» (Vienna Circle) شکل گرفت و توسط فیلسوفانی مانند موریتس شلیک، رودلف کارناپ، اتو نویرات، هانس هان، هربرت فایگل، و ب




پیام جدید از پشتیبان



































