درست بفهمیم عمل کنیم

دچارِ نوعی بهت زدگی و بی حسی شده ام. احساسِ خستگی نمی کنم، خوابم نمی آید، غصه دار نیستم، شاد هم نیستم؛ قدرتِ این را ندارم که تو را با خیالِ خودم به اینجا بیاورم. هر چند که تصادفاً سمتِ راستم یک صندلیِ خالی وجود دارد، گویی برای تو گذاشته شده است؛ در چنگالِ چیزی هستم و نمی توانم خودم را از دستش رها کنم. . . . #