این حسین کیست که عالم همه دیوانه ی اوست

اگر ای دوست تو را عقده ی عالم به گلوست داستان تو و غم صحبت سنگ است و سبوست آستان بوس حرم باش و بپرس از در دوست این حسین کیست که عالم همه دیوانه ی اوست این چه شمعی است که جان ها همه پروانه ی اوست