قبله مشتاق شعری زیبا از محمد خوش بین

موهای پریشان به کمر افتاده آتش ز شرارت به جگر افتاده واعظ به من از توبه سخن گفت ولی خود از غم عشق تو به سر افتاده ای راز نهان مانده در اعماق دل آغوش تو مرهم شده بر طاق دل هر جا بروم، سایه ات آنجاست هنوز گویی تو شدی قبله ی مشتاق دل ای کاش شبی در نظرم خواب شوی آرام دلم محرم و بی تاب شوی دل را به تو بستم که