اینهم ترنس بامیکاپ

رفتو غزلم چشم به راهش نگران شد دلشوره ی ما بود، دل آرام جهان شد در اول اسایش مان سقف فرو ریخت هنگام ثمر دادن ما بود، خزان شد زخمی به گل کهنه ی ما کاشت خداوند اینجا که رسیدیم، همان زخم دهان شد آن گاه همان زخم همان کوره ای کوچک شد قله ی یک آه، مسیر فوران شد با ما که نمک گیر غزل بود چنین کرد با خلق ندانیم، چ