آهنگ گریه ابر از ویگن | آلبوم ویگن ۳
زدریای کبود ابر سیاهی سحر شد بر فلک چون دود آهی زدریاها به صحراها گذر کرد به هر بام و به هر گلشن نظرکرد گلی پژمرده دید و سرفکنده گرفته دررخش غم جای خنده شده از تشنگی سوزان وکوشد مگراز جام ابر آبی بنوشد چنان آشفته شد آن ابر و بی تاب که شد از گریه سرتا پای او آب زبالا سوی پایین شد روانه به




پیام جدید از پشتیبان




































