پیام جدید از پشتیباناحساس جاویدان شعری از محمد خوش بین
اگر این خواب تکراری مرا از خویش دور انداخت اگر این بغض بی پایان صدایم را درونش باخت به دستانت پناه آور مرا از اشک بیرون کن به آغازم بیا از نو مرا در خویش مجنون کن مرا از شب جدایم کن به صبحی تازه دعوت کن به آغوش از تو محتاجم مرا در خویش خلوت کن هنوز از عطر آغوش ات دلم در باد می رقصد ببا بازم ببین خود را در
