دیوان حافظ غزل 300 - نسخه کامل

هزار دشمنم اَر می کنند قصدِ هلاک / گَرَم تو دوستی از دشمنان ندارم باک مرا امیدِ وِصالِ تو زنده می دارد / و گر نه هر دَمَم از هجرِ توست بیمِ هلاک نَفَس نَفَس اگر از باد نَشنوم بویش / زمان زمان چو گل از غم کُنَم گریبان چاک رَوَد به خواب دو چشم از خیالِ تو، هیهات / بُوَد صبور دل اندر فِراقِ تو، حاشاک اگر تو زخم