دیوان حافظ غزل 380 - نسخه کامل

بارها گفته ام و بار دگر می گویم / که من دلشده این ره نه به خود می پویم در پس آینه طوطی صفتم داشته اند / آن چه استاد ازل گفت بگو می گویم من اگر خارم و گر گل چمن آرایی هست / که از آن دست که او می کشدم می رویم دوستان عیب من بی دل حیران مکنید / گوهری دارم و صاحب نظری می جویم گر چه با دلق ملمع می گلگون عیب است / م