دیوان حافظ غزل 402 - نسخه کامل

نکته ای دلکش بگویم خال آن مه رو ببین / عقل و جان را بسته زنجیر آن گیسو ببین عیب دل کردم که وحشی وضع و هرجایی مباش / گفت چشم شیرگیر و غنج آن آهو ببین حلقه زلفش تماشاخانه باد صباست / جان صد صاحب دل آن جا بسته یک مو ببین عابدان آفتاب از دلبر ما غافلند / ای ملامتگو خدا را رو مبین آن رو ببین زلف دل دزدش صبا را بند