دیوان حافظ غزل 259 - نسخه کامل

منم که دیده به دیدارِ دوست کردم باز / چه شُکر گویَمَت ای کارسازِ بنده نواز نیازمندِ بلا گو رخ از غبار مَشوی / که کیمیایِ مراد است، خاکِ کویِ نیاز ز مشکلاتِ طریقت عِنان مَتاب ای دل / که مردِ راه نَیَندیشَد از نَشیب و فَراز طهارت ار نه به خونِ جگر کُنَد عاشق / به قولِ مُفتیِ عشقش درست نیست نماز در این مُقامِ مج