دیوان حافظ غزل 443 - نسخه کامل

چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری / خورد ز غیرت روی تو هر گلی خاری ز کفر زلف تو هر حلقه ای و آشوبی / ز سحر چشم تو هر گوشه ای و بیماری مرو چو بخت من ای چشم مست یار به خواب / که در پی است ز هر سویت آه بیداری نثار خاک رهت نقد جان من هر چند / که نیست نقد روان را بر تو مقداری دلا همیشه مزن لاف زلف دلبندان / چو تیره