دیوان حافظ غزل 376 - نسخه کامل

دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم / سخن اهل دل است این و به جان بنیوشیم نیست در کس کرم و وقت طرب می گذرد / چاره آن است که سجاده به می بفروشیم خوش هواییست فرح بخش خدایا بفرست / نازنینی که به رویش می گلگون نوشیم ارغنون ساز فلک رهزن اهل هنر است / چون از این غصه ننالیم و چرا نخروشیم گل به جوش آمد و از می نزدیم