دیوان حافظ غزل 464 - نسخه کامل

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی / خوش باش زان که نبود این هر دو را زوالی در وهم می نگنجد کاندر تصور عقل / آید به هیچ معنی زین خوبتر مثالی شد حظ عمر حاصل گر زان که با تو ما را / هرگز به عمر روزی روزی شود وصالی آن دم که با تو باشم یک سال هست روزی / وان دم که بی تو باشم یک لحظه هست سالی چون من خیال رویت جانا به