دیوان حافظ غزل 202 - نسخه کامل

بُوَد آیا که درِ میکده ها بگشایند / گره از کارِ فروبستهٔ ما بگشایند اگر از بهرِ دلِ زاهدِ خودبین بستند / دل قوی دار که از بهرِ خدا بگشایند به صفایِ دلِ رندانِ صَبوحی زدگان / بس درِ بسته به مِفْتاحِ دعا بگشایند نامهٔ تَعزیَتِ دختر رَز بِنْویسید / تا همه مُغبَچِگان زلفِ دوتا بگشایند گیسوی چنگ بِبُرّید به مرگِ م