دیوان حافظ غزل 274 - نسخه کامل

به دورِ لاله قدح گیر و بی ریا می باش / به بویِ گُل نفسی همدمِ صبا می باش نگویمت که همه ساله مِی پرستی کن / سه ماه مِی خور و نُه ماه پارسا می باش چو پیرِ سالِک عشقت به مِی حواله کند / بنوش و منتظرِ رحمتِ خدا می باش گَرَت هواست که چُون جَم به سِرِّ غیب رَسی / بیا و همدمِ جامِ جهان نما می باش چو غنچه گرچه فروبست