دیوان حافظ غزل 347 - نسخه کامل

صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم / تا به کی در غم تو ناله شبگیر کنم دل دیوانه از آن شد که نصیحت شنود / مگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنم آن چه در مدت هجر تو کشیدم هیهات / در یکی نامه محال است که تحریر کنم با سر زلف تو مجموع پریشانی خود / کو مجالی که سراسر همه تقریر کنم آن زمان کآرزوی دیدن جانم باشد / در نظر نقش رخ