دیوان حافظ غزل 100 - نسخه کامل

دی پیر می فروش که ذکرش به خیر باد / گفتا شراب نوش و غمِ دل بِبَر ز یاد گفتم به باد می دهدم باده نام و ننگ / گفتا قبول کن سخن و هر چه باد، باد سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دست / از بهر این معامله غمگین مباش و شاد بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ / در معرضی که تخت سلیمان رَوَد به باد حافظ گرت ز پندِ حکیما