دیوان حافظ غزل 131 - نسخه کامل

بیا که تُرکِ فلک خوانِ روزه غارت کرد / هلالِ عید به دورِ قدح اشارت کرد ثوابِ روزه و حجِ قبول آن کس بُرد / که خاکِ میکدهٔ عشق را زیارت کرد مُقامِ اصلیِ ما گوشهٔ خرابات است / خداش خیر دهاد آن که این عمارت کرد بهایِ بادهٔ چون لعل چیست؟ جوهرِ عقل / بیا که سود کسی بُرد، کاین تجارت کرد نماز در خَمِ آن ابروانِ محراب