دیوان حافظ غزل 444 - نسخه کامل

شهریست پرظریفان و از هر طرف نگاری / یاران صلای عشق است گر می کنید کاری چشم فلک نبیند زین طرفه تر جوانی / در دست کس نیفتد زین خوبتر نگاری هرگز که دیده باشد جسمی ز جان مرکب / بر دامنش مبادا زین خاکیان غباری چون من شکسته ای را از پیش خود چه رانی / کم غایت توقع بوسیست یا کناری می بی غش است دریاب وقتی خوش است بشتا