دیوان حافظ غزل 205 - نسخه کامل

تا ز میخانه و مِی نام و نشان خواهد بود / سرِ ما خاکِ رَهِ پیرِ مُغان خواهد بود حلقهٔ پیرِ مغان از ازلم در گوش است / بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود بر سرِ تربتِ ما چون گذری همّت خواه / که زیارتگَهِ رِندانِ جهان خواهد بود برو ای زاهدِ خودبین که ز چشمِ من و تو / رازِ این پرده نهان است و نهان خواهد بود تُرکِ