دیوان حافظ غزل 422 - نسخه کامل

ای که با سلسله زلف دراز آمده ای / فرصتت باد که دیوانه نواز آمده ای ساعتی ناز مفرما و بگردان عادت / چون به پرسیدن ارباب نیاز آمده ای پیش بالای تو میرم چه به صلح و چه به جنگ / چون به هر حال برازنده ناز آمده ای آب و آتش به هم آمیخته ای از لب لعل / چشم بد دور که بس شعبده بازآمده ای آفرین بر دل نرم تو که از بهر ثو