دیوان حافظ غزل 247 - نسخه کامل

صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار / وز او به عاشقِ بی دل خبر دریغ مدار به شُکرِ آن که شِکُفتی به کامِ بخت ای گل / نسیمِ وصل ز مرغِ سحر دریغ مدار حریفِ عشقِ تو بودم چو ماهِ نو بودی / کنون که ماهِ تمامی نظر دریغ مدار جهان و هر چه در او هست سهل و مختصر است / ز اهلِ معرفت این مختصر دریغ مدار کنون که چشمهٔ قند است ل