دیوان حافظ غزل 251 - نسخه کامل

شبِ وصل است و طی شد نامهٔ هَجر / سلامٌ فیهِ حَتّی مَطْلَعِ الفَجْر دلا در عاشقی ثابت قدم باش / که در این رَه نباشد کار بی اجر من از رندی نخواهم کرد توبه / و لو آذَیتَنی بِالهَجرِ و الحَجر برآی ای صبحِ روشن دل خدا را / که بس تاریک می بینم شبِ هَجر دلم رفت و ندیدم رویِ دلدار / فَغان از این تَطاول، آه از این زَج