دیوان حافظ غزل 190 - نسخه کامل

کِلکِ مشکین تو روزی که ز ما یاد کند / بِبَرَد اجرِ دو صد بنده که آزاد کند قاصدِ منزلِ سِلمی که سلامت بادش / چه شود گر به سلامی دلِ ما شاد کند؟ امتحان کن که بَسی گنجِ مرادت بدهند / گر خرابی چو مرا، لطفِ تو آباد کند یا رب اندر دلِ آن خسرو شیرین انداز / که به رحمت گذری بر سرِ فرهاد کند شاه را بِهْ بُوَد از طاعتِ