دیوان حافظ غزل 328 - نسخه کامل

من که باشم که بر آن خاطِر عاطِر گذرم؟ / لطف ها می کنی ای خاکِ دَرَت، تاجِ سرم دلبرا بنده نوازیت که آموخت؟ بگو / که من این ظَن، به رقیبانِ تو هرگز نَبَرم همتم بدرقهٔ راه کن ای طایرِ قدس / که دراز است رَهِ مقصد و من نوسفرم ای نسیمِ سحری بندگیِ من برسان / که فراموش مکن وقتِ دعایِ سحرم خُرَّم آن روز کز این مرحله