دیوان حافظ غزل 83 - نسخه کامل

گر ز دستِ زلفِ مُشکینت خطایی رفت رفت / ور ز هندویِ شما بر ما جفایی رفت رفت برقِ عشق ار خرمنِ پشمینه پوشی سوخت سوخت / جورِ شاه کامران گر بر گدایی رفت رفت در طریقت رنجشِ خاطر نباشد می بیار / هر کدورت را که بینی چون صفایی رفت رفت عشقبازی را تحمل باید ای دل، پای دار / گر ملالی بود بود و گر خطایی رفت رفت گر دلی از