آهنگ نجوا - اجرای زنده در وین، ۱۹۹۳ از فرهاد مهراد | آلبوم اجرای زنده در وین، ۱۹۹۳

رستنی ها کم نیست، من و تو کم بودیم خشک و پژمرده و تا روی زمین خم بودیم گفتنی ها کم نیست، من و تو کم گفتیم مثل هذیان دم مرگ از آغاز چنین درهم و بر هم گفتیم دیدنی ها کم نیست، من و تو کم دیدیم بی سبب از پاییز جای میلاد اقاقی ها را پرسیدیم چیدنی ها کم نیست من تو کم چیدیم وقت گل دادن عشق، روی دار قالی بی سبب حتی پرتاب، گل سرخی را ترسیدیم خواندنی ها کم نیست، من و تو کم خواندیم من و تو ساده ترین، شکل سرودن را در معبر باد با دهانی بسته وا ماندیم من و تو کم بودیم من و تو اما در میدان ها اینک اندازه ما می خوانیم ما به اندازه ما می بینیم ما به اندازه ما میچینیم ما به اندازه ما می گوییم ما به اندازه ما می روییم من و تو کم نه که باید شب بی رحم گل مریم و بیداری شبنم باشیم من و تو خم نه و درهم نه و کم هم نه که می باید با هم باشیم من و تو حق داریم در شب این جنبش نبض آدم باشیم من و تو حق داریم که به اندازه ما هم شده با هم باشیم من و تو حق داریم که به اندازه ما هم شده با هم باشیم گفتنی ها کم نیست