سنگدل-فاضل نظری _با آوای آرش ایراندوست
ای بی وفای سنگدل قدر ناشناس از هم همین که دست کشیدی تو را سپاس بامن که آسمان تو بودم روا نبود تا هر دقیقه درآیی به یک لباس آیینه ای به دست تو دادم که بنگری خود را درین دنیای پر از حیرت و حراص دیدی مجسمه سنگ و یخ یکیست کو آفتاب تا بشوی خارج از ق




پیام جدید از پشتیبان

































